Komende zaterdag is het zover: de Drekrin fan de Bjirmen. De start is om 14:00 uur. Dit keer is het start- en eindpunt in Sexbierum, bij de ijsbaan.
Moedigen jullie ook aan?
Oosterbierum, gelegen aan de Waddenzee, is een klein dorp met ongeveer 500 inwoners. Vanaf de dijk hebt u een prachtig uitzicht over de omgeving. Bij helder weer ziet u zelfs de eilanden Vlieland en Terschelling liggen.
Meer van Oosterbierum zien?
Onder het nieuws staan vaak foto's van het dorp, dorpsgenoten en de activiteiten.
Komende zaterdag is het zover: de Drekrin fan de Bjirmen. De start is om 14:00 uur. Dit keer is het start- en eindpunt in Sexbierum, bij de ijsbaan.
Moedigen jullie ook aan?
We ontvingen de digitale versie van de Sint Joris weer.
Ook lezen? Open deze link.
Hebben jullie leuke artikelen, informatie of een mooie foto voor de volgende Sint Joris? Mail de redactie dan: sintjoris@oosterbierum.info
Na jaren van voorbereiding en het zoeken van een plek om het te realiseren werd er op 13 februari 2025 gestart met het project 'Dijk van een Wijf' aan de Waddenkust. Een project dat met vallen en opstaan en enkele tegenslagen maar vooral met liefde voor it Famke uitgevoerd werd.
Zaterdag 16 mei was de 'opening' en de officiële overdracht van Sense of Place naar gemeente Waadhoeke. Wethouder Jan Dijkstra mocht het symbolisch in ontvangst nemen: een mooie maquette komt in het gemeentehuis in Franeker te staan.
Voor het zover was vertelde kunstenares Nienke Brokke eerst over Dijk van een Wijf. Haar afstudeerlandschapsproject dat ze graag gerealiseerd zag 'op'e romte': ronde, glooiende vormen die afsteken tegen de strakke lijnen van de landerijen. Dat dit uiteindelijk gelukt is, is te danken aan Joop Mulder (en na zijn overlijden van zijn opvolger: Wendy).
Er werd een film getoond waarbij niet alleen de Waddenkust mooi in beeld kwam maar naast Joop Mulder ook nog de familie Bergsma, die toch iedere dag tegen het beeld aan moeten kijken. Hierna in de benen: we liepen vanaf It Mienskar, via de Kloostertuin (waar we appelsap krijgen) naar Dijk van een Wijf. Vanaf de bietenopslag kreeg iedereen een koptelefoon op. Hierop konden we luisteren naar muziek en gedichten van de kunstenaars Olaf Visser en Ruth Ruijgen. Ze waren geïnspireerd door onze prachtige omgeving.
Helaas werkte het weer niet mee en deze fotograaf kreeg spontaan herinneringen aan de Slachtemarathon van 2025: regen, regen en nog eens regen. Niet zo fijn voor de fotocamera. We hoefden niet zo lang aan de Slachte te blijven, er stonden bussen klaar om de bezoekers weer naar It Mienskar te brengen. Omdat er maar een bepaald aantal mensen met de bus mee konden besloot een groot aantal bezoekers om de reis terug ook maar te lopen.
Bezoekers en organisatie kwamen doornat aan in it Mienskar maar gedeelde smart is halve smart....
Onder het genot van een drankje en een hapke volgde de officiële overdracht en natuurlijk diverse bedankjes. In zaal It Heafek was een kleine expositie van de diverse inspiratiebronnen en het afstudeerproject van Nienke Brokke te zien.
Tekst en foto's: Jolanda
(en 1 foto van Johannes W.)
Naschrift:
De bezoekers waren lovend over Dijk van een Wijf maar toen men zich omdraaide op de zeedijk richting Waddenzee waren ze onder de indruk van het natuurschoon. Want de Waddenzee is altijd mooi: regen of niet.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Afgelopen maandagavond 4 mei was de nationale dodenherdenking zo ook bij ons in Oosterbierum Klooster Lidlum.
De stille tocht vertrok vanaf It Mienskar met ongeveer 60 belangstellenden.
Traditiegetrouw liepen we één keer rond de kerk. Aangekomen bij het monument "OAN US FALLEN DOARPSGENOATEN" hield de plaatselijke predikant ds. van Olffen een toespraak.
Link naar de tekst van ds. van Olffen.
Na deze toespraak legde voorzitster Anja Faassen een bloemstuk bij het monument, waarna alle belangstellenden ook een bloem bij datzelfde monument legden.
Dhr Jacob Struiksma speelde de "Last Post" op trompet.
Om 20.00 uur waren we twee minuten stil, waarna we het Wilhelmus met elkaar hebben gezongen.
Tekst en foto's: Sijbe Wop Houtsma